ته‌ڵپاته‌ لاڵ و پاڵه‌ تاڵه‌لی ده‌خۆم

 

په‌ڕی 74 ره م

دڵپڕم، گریام. ئه‌رێ ئه‌تۆ به‌دڵپڕی دڵپڕێك دڵپڕ ده‌بی؟! به‌ڵێ! به‌ڵێ و ژار، ژان، درۆده‌كه‌ی، دڵپڕ نابی!

به‌ گریانی گریاوێك گریانت دێ؟! ماڵتێكته‌ خۆ ئینسان ناوێرێ له‌ترسی تۆ هیچ بڵێ، ئێستا چی بڵێم؟ هه‌ر گوویه‌ك دیخۆی بیخۆ! زووكه‌!!! به‌ڵێ! درۆده‌كه‌ی گریانت نایه‌!

بریندارم، ئازاراویم. ئه‌رێ ئه‌تۆ...

باشه‌.. باشه‌.. له‌سه‌ری مه‌ڕۆ!

نووسینم دێ، ئاوساوی نووسینم. ئه‌رێ ئه‌تۆ به‌نووسینی بنووسێك نووسینت دێ؟! وه‌ك خۆت قسه‌ بكه‌م؟ ـ  ئا ـ باشه‌: گووم دێ، ئاوساوی گووم. ئه‌رێ ئه‌تۆ به‌ گووخواردنی گووخۆرێك گووت دێ؟ یان به‌ گووان ئاوسانی گووكه‌رێك گووت پێ ده‌خورێ؟!

باشه‌.. با له‌و شه‌ڕه‌ فڕه‌ی گه‌ڕێین، وه‌ره‌ با وای دانێین ئه‌م په‌ڕه‌ی به‌رده‌ستمان په‌رستگه‌یه‌ و ئێمه‌ش هاتووین بۆ دان پێیانان، ئه‌گه‌ر وره‌ی سه‌ربه‌خۆ دان پێیانانت نییه‌، ئه‌وه‌ ئه‌من وه‌پێشت ده‌كه‌وم.. ده‌ی وێڕای من:

تف له‌خۆم! هیچ له‌خۆم! درۆ له‌خۆم! بێز له‌خۆم! غایه‌ن له‌خۆم! میهر له‌خۆم! مه‌رگ له‌خۆم! ئامین!!!

ئێمه‌ هیچ گوویه‌ك نین! تف له‌ ئێمه‌! زۆر هیچ و پووچین! درۆزنین! غایه‌نین! جه‌لادین! میهره‌بانین! هیچ گوویه‌ك نین، نا.. هیچ!!!

ئێمه‌ كۆمه‌ڵێك دووپێی هیچ و پووچی غایه‌نی درۆزنی گووخۆری میهره‌بان و جه‌لاد و جێی به‌زه‌یین كه‌ ناوی خۆمان ناوه‌ مرۆڤ، ئینسان!

كاتێك كه‌ یه‌كترمان خۆش ده‌وێ ئه‌وه‌نده‌ جوانین گریانمان به‌حاڵی خۆمان دێ! كاتێك رقمان له‌یه‌كتره‌ ئه‌وه‌نده‌ ناحه‌زین كه‌ پێكه‌نیمان به‌حاڵی خۆمان دێ!

جاری وایه‌ ئه‌وه‌نده‌مان یه‌كتر خۆش ده‌وێ كه‌ له‌ئامێزی خۆشه‌ویستییا ئێسقانه‌كانی یه‌كتر وردوخاش ده‌كه‌ین.

جاری واشه‌ ئه‌وه‌نده‌مان ره‌ق له‌یه‌كتره‌ كه‌ له‌ چركه‌ساتی په‌لاماردا، داروبه‌ردی لێك ترازاوی یه‌كتری ده‌خه‌ینه‌وه‌ سه‌ریه‌ك.

جا ئه‌لێره‌دایه‌ شاعیر ده‌ڵێ:

تف له‌مرۆڤ

بژی مرۆڤ

مرۆڤ گوویه‌كی به‌نرخه‌!!!

***

ته‌ڵپاته‌ لاڵ و پاڵه‌ تاڵه‌لی ده‌خۆم

په‌ڕی ۷۳هه‌م

ـ فه‌رمایشته‌ و زۆر مه‌تینه‌، چ بكه‌ین فێرین، ویست و نه‌ویست تێكه‌ڵ ئه‌كه‌ین. ئه‌وه‌ش واته‌: دڵنیانین و ده‌ترسین: له‌ویستمان، نه‌ویستمان.

زۆر سه‌یره‌ گه‌ر ئه‌م قسه‌یه‌م له‌وی نێوگه‌ڵده‌رێ نه‌بیستایه‌، نه‌مده‌زانی داوای ویستم هێزی ده‌خۆمه‌ و، نه‌شمده‌زانی نه‌دانی ویستم، هێزی ده‌وی.

ده‌مت بكره‌و بكه‌نه‌ و، بڵێ:

گۆڕه‌پانێكی پڕمه‌ترسه‌، سوپای داوا و سوپای نه‌ده‌ر!

لێردا به‌تایبه‌ت به‌سه‌نج دان به‌م مه‌سه‌له‌یه‌ كه‌: به‌شێوه‌یه‌كی جێ پێزانراو سه‌مه‌ره‌كان جێی پێزانینن، پێویسته‌ شتێك بكه‌ین، یانی چۆنێتی به‌كارهێنانی رۆحی سه‌مه‌ره‌كان، به‌شێوه‌یه‌كی گشتی، پێویسته‌ و ئه‌گه‌ر به‌ پێویستی نه‌زانی ئه‌وه‌ كه‌س گووت به‌كڵاوی ناپێوێ.

چ بكه‌م، به‌ ده‌سته‌خۆم نییه‌، ئه‌من هه‌میشه‌ هه‌روا دێزه‌م، ناتوانم له‌گه‌ڵ بۆچوونه‌كان و چه‌نه‌وڕییه‌كانی زاری كه‌س ـ ته‌نانه‌ت تۆش ـ هاوڕابم.

میلله‌ت ئه‌گه‌ر ئه‌م باسه‌شم له‌گه‌ڵ باسه‌كانی پێشووم دژبه‌ر بوو، گوێ مه‌ده‌نێ، ئاخر چوونكه‌ لام وایه‌ گه‌ر له‌ده‌ماری گوێ نه‌دان باش رۆبچین، ده‌توانین هه‌مووشتێك ـ به‌م باسه‌شه‌وه‌ ـ فووبده‌ین.

گوێ نه‌دان جۆرێك رۆچوونه‌.

جا مادام رۆچوون ته‌نیا ده‌رخه‌ر و هێزێكه‌ كه‌ ـ گه‌ر بخوازی و بتهه‌وێ هه‌رشتێك له‌ رێگای ئه‌وه‌وه‌ دانی پێیا بنرێ و بێته‌وه‌ بوون و، نه‌كۆڵیشی لێ بكرێ بگه‌ڕێته‌وه‌ نه‌بوون ـ بۆ رۆنه‌چین؟!

راوه‌سته‌.. سه‌یركه‌...: نه‌بووه‌كان دێنه‌وه‌ بوون و، بووه‌كان ده‌چنه‌وه‌ نه‌بوون، ئه‌وه‌یش به‌چی؟ ته‌نها به‌ڕۆچوون!

ده‌مت داخه‌! مه‌كه‌نه‌! به‌س بڵێ:

بازنه‌یه‌كی سه‌مه‌ره‌یه‌ بوون و نه‌بوون!؟

باشه‌.. باشه‌! چم گوتووه‌؟! خۆدێزه‌ مه‌كه‌! بێته‌ بارێكی نه‌كۆڵی له‌م بازنه‌یه‌ش ده‌كه‌م.. ها!!

ئا...خ! گه‌ر له‌به‌ر...!

ئه‌م پێ داگرییانه‌ی من بۆ لێفه‌هه‌ڵدانه‌وه‌ له‌ گووكارییه‌كانی دووپاشووه‌كانی چاخه‌كانی ئه‌وێ ده‌مێ و، تا ئێستاشی ده‌گه‌ڵدابێ، هه‌مووی له‌داخی ئه‌و زارداپچڕان و سه‌رسووڕمانه‌ نێوگه‌ڵده‌رانه‌یه‌ی ئێوه‌وه‌یه‌، ده‌نا ئه‌م وه‌ك خۆم چ گونم به‌م باسه‌ ده‌چوو؟!

ده‌بڕۆ گووبخۆ ـ به‌زارخواركردنه‌وه‌وه‌ ـ : هه‌ر ده‌سكه‌وتێكی دووپاشووه‌كان به‌ستراوه‌ته‌وه‌ به‌ كۆمه‌ڵێك ئه‌زموونی ئه‌رێنی و نه‌رێنی!

ئه‌ی نییه‌؟!

ئه‌رێنی سه‌گی كێیه‌ و نه‌رێنی كه‌ری كوێیه‌؟! ـ به‌م قسه‌یه‌دا وه‌بیر شتێك هاتمه‌وه‌ ـ ئه‌وه‌ جارێكی به‌ ژنێكی نێوگه‌ڵده‌رم گوت:

ئه‌رێ ده‌مده‌یه‌ی یان نا؟

ـ ده‌مده‌یه‌ی یان نا، یانی چی؟ یا ده‌تهه‌وێ یان ناتهه‌وێ ئیدی، بۆ ناڵێی یه‌كێكم ده‌یه‌ و هه‌ستییه‌ حه‌وا؟! ئه‌منیش یان ده‌ت ده‌مێ یان ناتده‌مێ ئیدی!!!

***